نگاه نگران وقتي پرواز 573 شرکت هواپيمايي آسمان در فرودگاه بم به زمين نشست ، نگراني فقط در چشمهاي يک نفر موج مي زد، کسي به نام محمدرضا شجريان ؛ استاد آواز ايران.
او تنها کسي بود که پيش از پايين آمدن از پله هاي هواپيما بر آستانه در مکثي کرد و بعد بي آن که لب به سخن بگشايد، به ويرانه هاي شهري چشم دوخت که هنوز رنگ آباداني به خود نگرفته است.
شجريان ديروز وارد شهري شد که از زمستان سال 82 براي او فقط يک نام نيست ، بلکه يک دغدغه بزرگ است.
او وارد بم شد تا در مقابل اسکلت ساختماني بايستد و درباره آن توضيح دهد که قرار است تبديل به بزرگترين مجتمع فرهنگي هنري خاورميانه شود. مجتمعي که او نام «باغ هنر» را براي آن انتخاب کرده است.
«در تاريخ کهن ايران هميشه پس از يک فاجعه ، يک باغ هنري در شهري که فاجعه در آن رخ داده بود ، احداث مي شد. اين باغ چند کارکرد داشت که يکي از آنها تلطيف روحيه مردمي بود که فاجعه زندگي آنها را دستخوش تغيير کرده بود.» اين جملات را بهاره مشيري مي گويد ، دختر فريدون مشيري و معمار باغ هنري که شجريان عهده دار مسووليت احداث آن در بم شده است تا علاوه بر بازسازي فيزيکي اين شهر ويران ، نقش مهمي در بازسازي هويت فرهنگي معنوي اين شهر تاريخي ايفا کند. خواب و بيداري شجريان با روياي ساخته شدن اين باغ گره خورده است ، او هر چند ماه يکبار به بم مي آيد تا از نزديک شاهد بالا رفتن ديوارهاي اين باغ باشد. باغي که 14 هکتار وسعت دارد و 4 مجتمع که شامل هنرستان موسيقي ، کتابخانه ، نگارخانه و سالن آمفي تئاتر در آن در کنار هم قرار مي گيرند. «چند وقت پيش به خودم گفتم ، تو هم مي توانستي مثل ديگران عوايد برنامه ات را به سازماني مثل هلال احمر بدهي و خودت را خلاص مي کردي تا مجبور نباشي اين همه نگراني را در خودت پنهان کني ، اما بعد ديدم که چاره اي ندارم و بايد اين کار را که آغاز کرده ام به پايان برسانم ، اين دين بر گردن من است». استاد آواز ايران اين جملات را مي گويد ، او تاکنون 280ميليون تومان براي ساخت اين باغ هزينه کرده است و اين باغ براي کامل شدن به بودجه اي بالغ بر 2ميليارد تومان نياز دارد. کل عوايد کنسرت هاي شجريان ، کمکهاي مردمي و کمک خانه موسيقي 289ميليون تومان بوده و حالا شجريان ناچار است براي به انجام رساندن اين مهم از يکسو به ياري ساير هنرمنداني که در آغاز راه به او قول همکاري داده اند چشم بدوزد و از سوي ديگر به برپايي کنسرت در داخل و خارج از کشور و همراهي مردم خير و دوستدارانش فکر کند. «از بين اين همه ايراني که عاشق استاد هستند اگر 500هزار تن ، فقط نفري 5 هزار تومان براي کمک به ساخت اين باغ هزينه کنند ، کل هزينه هاي اين مجتمع فرهنگي هنري تامين مي شود.» اين جملات را مهندس خواجه نصيري مي گويد که به همراه بهاره مشيري معمار و طراح اين باغ هنري هستند. شجريان هم مي گويد: «مي خواستم اول بخشي از کار را به انجام برسانم تا مردم خاطرشان از بابت ساخت مجموعه و صرف کمکها در راه احداث اين باغ جمع شود و بعد از مشکلاتي که وجود دارد ، سخن بگويم». او که حالا در پي تشکيل هيات امناي اين مجموعه است ، نگاهش به آينده است ، او آينده را مي بيند که در آن هر کودک بمي به فضايي فرهنگي هنري احتياج دارد ، به هنر و معنويت نياز دارد تا قد بکشد و آينده اين شهر را بسازد. استاد آواز ايران مي گويد: به هر حال من به آينده اميدوارم و اگر عمرم هم کفاف ندهد، مطمئن هستم که سنگ بناي اين مجموعه را گذاشته ام و ديگران مي توانند آن را به انجام برسانند و به فکر ادامه اين کار در ساير نقاط ايران نيز باشند. علي جهاندار ، خواننده ايراني نيز مجري اين طرح است ، او بدون هيچ چشمداشت مالي اين کار را قبول کرده است ، کاري که در مقياسي کوچکتر ، آن را در رودبار انجام داده بود. شجريان در رودبار هم پس از وقوع زلزله با هزينه شخصي يک مدرسه ساخت که جهاندار مجري آن بود اما اين بار قضيه فرق مي کند. شجريان نگران است.
در پس لبخندهاي هميشگي اش اين نگراني موج مي زند حتي وقتي که از پله هاي پرواز 574 شرکت هواپيمايي آسمان بالا مي آيد تا بم را به مقصد تهران ترک کند.

با سپاس از محمد رضا رستمی